اختلال بیخوابی و rTMS

 

اختلال بیخوابی

بی‌خوابی به‌طور معمول به‌عنوان یکی از مشکلات مربوط به الگوهای خواب در نظر گرفته می‌شود. علائم آن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سخت به خواب رفتن
  • بیدار شدن در طول شب
  • به سختی به خواب رفتن بعد از بیدار شدن در طول شب
  • بیدار شدن در صبح خیلی زود
  • احساس خستگی پس از بیدار شدن

 

بیخوابی مزمن

زمانی که فرد حداقل 3 شب در هفته به‌مدت یک ماه یا بیشتر به بیخوابی دچار است، اصطلاحاً این وضعیت را بیخوابی مزمن می‌نامند. این شرایط می‌تواند بسیار ناتوان کننده باشد.

 

علایم بیخوابی

  • خستگی
  • احساس خواب آلودگی در طول روز
  • تحریک پذیری
  • مشکلات تمرکز و حافظه

علل/راهکار

هیچ دلیل خاص و مشخص شده‌ای برای «بیخوابی» وجود ندارد. برخی از عوامل می‌تواند خطر ابتلا به بیخوابی را بالا ببرد:

این عوامل شامل موارد زیر است:

برنامه‌ی خواب مختل شده: برای مثال بیخوابی به‌علت شیفت‌های کاری یا بیخوابی براثر مسافرت طولانی با هواپیما

- عوامل محیطی: ازدست دادن شغل، تغییر شغل، مشکلات ارتباطی-عاطفی

- عوامل بیولوژیکی: بیماری، دارو، درد یا ناراحتی

- عوامل روان شناختی: استرس، نگرانی و اضطراب، افسردگی

در نمونه‌های بیخوابی مزمن معمولاً عللی که منجر به آن می‌شوند شامل: افسردگی، اضطراب، استرس مزمن، درد و ناراحتی فیزیکی هستند.

 

درمان‌های متعارف

درمان‌های بیخوابی معمولاً شامل موارد زیر هستند:

  • بهبود بخشی و اصلاح عادات خوب مربوط به خواب
  • استفاده از داروهای خواب‌آور برای یک بازه‌ی زمانی کوتاه با هدف قطع دوره‌ی یک الگوی بد خواب
  • تکنیک‌های آرام بخشی

باوجود این، برای بیخوابی مزمن، درمان‌ها با شناسایی علل اصلی و درمان آنها به‌طوراساسی انجام می‌شود. اگر بیمار دچار اختلال اضطراب یا افسردگی باشد در این‌صورت درمان آن موارد می‌تواند تأثیر مستقیم در درمان بیخوابی مزمن داشته باشد.

 

تحریک مغناطیسی مغز (rTMS) و اختلال بیخوابی

شواهد حاکی از آن است که rTMS می‌تواند در درمان اختلال بیخوابی مؤثر باشد.

دی ان ان